O διαδιχτιακός έρωτας

Μπέλλα

Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να με συγκαταλέξω μέσα στους πιο10 πιο δυστυχισμένους ανθρώπους πάνω στην γη , αλλά σίγουρα άνηκα σε αυτή την λίστα ..

Όταν τον είδα με την Τζειν , ένιωσα προδοσία , όταν όμως έμαθα την αλήθεια ένοιωσα αηδία με τον ίδιο μου τον εαυτό .. Πως είναι δυνατόν να αμφισβητείς έναν άνθρωπο , που σου έχει δώσει ακόμα και την ψυχή του , που σου πρόσφερε απλόχερα την καρδιά του και σου έλεγε κάνε την ότι θέλεις σου ανήκει απόλυτα  .. Κι όμως εγώ το ‘έκανα , τον αμφισβήτησα και τώρα πληρώνω το τίμημα    ..

Δεν είχα όρεξη για τίποτα , τις περισσότερες ώρες κλεινόμουν στο δωμάτιο μου και δεν ήθελα να μιλάω σε άνθρωπο .. Πήγαινα μόνο στην σχολή για να κάνω πρόβες και μετά ξανά σπίτι .. Η μητέρα μου ανησυχούσε που δεν άγγιζα σχεδόν καθόλου το φαγητό μου αλλά ήξερε ότι δεν μπορούσε να κάνει κάτι για να μου αλλάξει την διάθεση  ..

Σε δυο μέρες είναι η παράσταση και δεν έχω καθόλου όρεξη     .. Δεν λέω ο Μαικ είναι πολύ καλός στον ρόλο του  αλλά χωρίς τον Έντουαρτ ένιωθα τόσο μόνη , τόσο αποξενωμένη από αυτό τον ρόλο  , ένιωθα ότι δεν άνηκα εδώ ..

Καθώς καθόμουν στο κρεβάτι αποφάσισα να ανοίξω τον υπολογιστή ..Και μόλις είδα αυτόν που ήθελα να μιλήσω του έστειλα μήνυμα αμέσως  ..

-          Γεια σου ..

-          Καλώς την , τι κάνεις βρε ?

-          Έχω υπάρξει και πολύ καλύτερα ..

-          Γιατί το λες αυτό ?

-          Έκανα μια μεγάλη βλακεία και έδιωξα το αγόρι μου μακριά ..

-          Όταν εννοείς μακριά ?

-          Έφυγε , χωρίσαμε και έφυγε

-          Φταις ?

-          Απόλυτα , δεν τον πίστεψα και να τα χάλια μου τώρα ..

-          Κατάλαβα και εγώ μια από τα ίδια ..

-          Δηλαδή ?

-          Χώρισα με την κοπέλα μου ..

-          Φταις ?

-          Ίσως ..

-          Δεν καταλαβαίνω …

-          Την έκανα πολύ κακομαθημένη , δεν της χαλούσα χατίρι και στο τέλος με αμφισβήτησε ..

-          Εξαιρετικά , καλώς ήρθες στο κλαμπ    

-          Δεν θα το έλεγα αυτό ..

-          Μην μου πεις ότι βρήκες άλλη ?

-          Όχι καλέ αγαπάω τόσο πολύ το κορίτσι μου που δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω ..

-          Ε τότε?

-          Έμαθα από τον κολλητό μου ότι έμαθε όλη την αλήθεια , με ακολούθησε για να με προλάβει αλλά επειδή είδε ότι η πτήση μου έφυγε , νόμισε ότι έφυγα …

-          Και δεν έφυγες ?

-          Ποτέ , απλά ήθελα να της δώσω ένα μάθημα στην ζωή δεν κάνουμε πάντα ότι θέλουμε , πρέπει να  σεβόμαστε και τους άλλους..

-          Καλά είσαι απίστευτος , και δεν νιώθεις τύψεις που την βασανίζεις έτσι ?

 

-          Καθόλου , μου λείπει αλλά η ζωή δεν είναι παιχνίδι για να κάνουμε ότι θέλουμε πληγώνοντας τον άλλον ..

-          Έχεις απόλυτο δίκιο και αυτό το κατάλαβα πολύ καλά  ..

-          Μην στενοχωριέσαι μπορεί να γυρίσει ..

-          Μπα τον πλήγωσα βαθιά και έχει δίκιο που δεν θέλει να με ξαναδεί ..

-          Τι να πω , είναι η μόνη φορά που δεν μπορώ να σου δώσω συμβουλή , αλλά μην λυπάσαι που ξέρεις γίνονται και θαύματα ..

-          Μακάρι που τέτοια τύχη , τέλος πάντων πάω να κάνω καμιά πρόβα για το θεατρικό μου και εύχομαι όλα να σου πάνε καλά

-          Κάθε επιτυχία σου εύχομαι και μην ξεχνάς ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία ..

-          Θα το έχω υπόψη μου , αντίο ..

-          Βαριά λέξη το αντίο ..

-          Μμ ίσως έχεις δίκιο , φιλάκια και τα λέμε, καλύτερο ?

-          Πολύ τα λέμε , είπε και το έκλεισε ..

Κάθε φορά που μιλάω με αυτόν τον άνθρωπο αναπτερώνεται το ηθικό μου . Δεν ξέρω γιατί αλλά πάντα μου δίνει ελπίδες και με βοηθά δίνοντας μου συμβουλές .. Τελικά όλοι χρειαζόμαστε κάποιον άγνωστο να μας ανοίγει τα μάτια .. Ίσως ο Έντουαρτ ξαναγύριζε , να με συγχωρούσε, ίσως και να θέλει να μου δώσει κάποιο μάθημα για την ζωή .. Δεν ξέρω μπορεί όλα αυτά που σκέφτομαι να είναι ανοησίες αλλά δεν μπορώ συνέχεια να σκάφτομαι απαισιόδοξα ..  

Ημέρα παράστασης …

Η στενοχώρια μαζί με το άγχος της παράστασης μου είχαν δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο και περίεργο συναίσθημα  .. Όλη αυτή η αισιοδοξία που είχα πριν λίγες μέρες , είχε χαθεί , ο Έντουαρτ δεν θα ξαναγυρίσει και είναι καιρός πια να σταματήσω να τον σκέφτομαι  και να προχωρήσω στην ζωή μου , όπως κάθε άλλος άνθρωπος ..

-          Πως είσαι ?, με ρώτησε η Ρόζαλι

-          Καλά είμαι λιγάκι αγχωμένη ..

-          Μην ανησυχείς , όλα καλά θα πάνε  

-          Ρόζαλι έρχεσαι ?

-          Πάω γιατί με φωνάζουν ..

-          Ναι ναι πήγαινε , της είπα

-          Μπέλλα μου σε δυο βγαίνεις , είσαι εντάξει ?

-          Ναι μια χαρά ..

-          Χαίρομαι ..άντε πήγαινε και όλα θα πάνε καλά .. , είπε και έφυγε και η καθηγήτρια ..Αχ ωραία μου τα έλεγαν όλοι , αλλά πόσο θα ήθελα να ήταν εδώ ο Έντουαρτ να ήταν δίπλα μου …

-          Μπέλλα βγαίνεις , μου είπε η καθηγήτρια και τότε άνοιξαν οι κουρτίνες και βγήκα ..

Άρχισα να λέω τα λόγια μου και το άγχος είχε φωλιάσει μέσα μου , αλλά δεν θα το άφηνα , ίσως να ήταν η ευκαιρία μου για μια καλύτερη ζωή , να μου δίνονταν ευκαιρίες που θα μου άνοιγαν δρόμους για κάτι νέο…

Καθώς καθόμουν και στο παγκάκι για να περιμένω να μπει ο Μαικ , τότε άκουσα μια γνώριμη φωνή ..

-          Μπα πάλι μόνη σου είσαι ?και τότε γύρισα και τον είδα

-          Έντουαρτ ..?                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

Μπέλλα

Δεν μπορούσα να το πιστέψω αυτό που έβλεπα , ο Έντουαρτ να φιλάει άλλη .Αυτό με εξόργισε , με έφερε στα όρια μου …. Πίστευα ότι με αγαπούσε, ότι με είχε πάνω από όλους αλλά έκανα λάθος , ο ‘Εντουαρτ δεν διέφερε σε τίποτα με τους άλλους..

Αυτό όμως που με ξεπέρασε κυριολεχτικά ήταν η φράση του « Δεν είναι αυτό που νομίζεις» Μια χιλιοειπομένη  φράση χωρίς επιτυχία .. Καλά για πόσο ηλίθια με περνούσε , αφού τους είδα να φιλιούνται , δεν μπορούσε να με βγάλει τρελή σε αυτό το θέμα ..Τουλάχιστον περίμενα να παραδεχτεί το σφάλμα του , « Ναι Μπέλλα την φίλησα» Δεν το περίμενα καθόλου αυτό από τον Έντουαρτ , με πλήγωσε ανεπανόρθωτα και δεν μπορώ να του το συγχωρήσω με τίποτα ..

Ούτε ένα τηλέφωνο , ούτε ένα μήνυμα δεν μου έστειλε για να μου ζητήσει συγνώμη , κάνει λες και δεν έχει συμβεί τίποτα .. Εγώ εδώ και τρεις μέρες καθόμουν στο δωμάτιο μου και έκλαιγα και μάθαινα από την Ρόζαλι ότι αυτός πηγαίνει κανονικά στην σχολή ..Τόσο αναίσθητος είναι .. Το μόνο σωστό που έκανε ήταν να δώσει τον ρόλο του στον αντικαταστάτη του , τον Μαικ .. Τουλάχιστον αργά ή γρήγορα κατάλαβε ότι δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε στην ίδια σκηνή ..

Σήμερα αποφάσισα πως το καλύτερο ήταν να πάω σχολείο , αρκετά έκλαψα , αυτός ο άνθρωπος δεν αξίζει καθόλου τα δάκρυα μου  .. Ετοιμάστηκα και ξεκίνησα για την σχολή .. Μόλις έφτασα , δεν γύρισα ούτε δεξιά μου , ούτε αριστερά μου .. Δεν μπορούσα να τον αντικρύσω , δεν είχα ακόμα το σθένος  να τον δω ..

Μπήκα μέσα στην σχολή και αμέσως αντίκρισα την Ρόζαλι ..

-          Τι κάνεις γλυκιά μου ? είσαι καλά ?

-          Ας τα λέμε καλά , το προσπαθώ ..

-          Ηρέμησε σε παρακαλώ , δεν αξίζει τον κόπο .., είπε και τότε γύρισα το πρόσωπο μου και τον είδα .. Δεν σταμάτησε ούτε για ένα λεπτό , με κοίταξε για λίγο και με προσπέρασε .. Το βλέμμα του ήταν τόσο άγριο και σκληρό , ένιωσα ένα ξυράφι να με διαπερνά , όταν οι ματιές μας συναντήθηκαν .. Ήταν αρκετά χλωμός και φαινόταν ταλαιπωρημένος, αλλά δεν με ένοιαζε έφταιξε και έπρεπε να πληρώσει ..

-          Ρόζαλι πάω μέχρι το μπάνιο και έρχομαι ..

-          Είσαι καλά ?

-          Καλά είμαι μην φοβάσαι , της είπα και πήγα  στο μπάνιο . Έριξα λίγο νερό  στο πρόσωπο μου να συνέλθω και τότε άκουσα μια φωνή από πίσω..

-          Μπέλλα ?, άκουσα μια αδύναμη γυναικεία φωνή και γύρισα να την δω ..

-          Τζειν τι θέλεις εδώ ?

-          Μπέλλα θα ήθελα να σου μιλήσω ..

-          Δεν έχουμε να πούμε τίποτα Τζειν ..

-          Σε παρακαλώ ..

-          Καλά σε ακούω ..

-          Πρώτα από όλα θέλω να ζητήσω συγνώμη , δεν ήθελα να κάνω κακό στην σχέση σας ..

-          Τζειν δεν φταις μόνο εσύ και ο ‘Εντουαρτ έβαλε το λιθαράκι του σε αυτό ..

-          Ο Έντουαρτ ? μα αυτός δεν φταίει σε τίποτα ..

-          Μα πως αφού σε φίλησε ..

-          Μα καλά δεν σου είπε , δεν σου εξήγησε

-          Να μου εξηγήσει τι Τζειν , δεν καταλαβαίνω ..

-          Σωστά αν σου  είχε εξηγήσει δεν θα ήσασταν έτσι ..

-           Τζειν θα μου εξηγήσεις ..

-          Εγώ είμαι ερωτευμένη με τον Έντουαρτ και πήγα να του εξομολογηθώ τα συναισθήματα μου , εκείνος ευγενικά προσπάθησε να με απομακρύνει εξηγώντας μου πως είναι τρελά ερωτευμένος μαζί σου , αλλά δεν τον άκουσα , του όρμηξα και τον φίλησα , εκείνος με έσπρωξε , με χαστούκισε και μου είπε να μην το ξαναπλησιάσω ..

-          Τζειν μου λες αλήθεια ? Δεν σε έβαλε αυτός να μου τα πεις ?

-          Ο Έντουαρτ δεν ξέρει καν ότι μιλάμε ..

-          Παναγιά μου τι έκανα !! είπα τρομοκρατημένη και έφυγα γρήγορα για να πάω να τον βρω… Μόλις βγήκα έξω είδα την Ρόζαλι μαζί με τον Έμμετ ..-          Παιδιά που είναι ο Έντουαρτ ?

-          Μπέλλα τι έγινε ?

-          Έκανα ένα τραγικό λάθος κι αν δεν το διορθώσω , θα τον χάσω μια και καλή ..

-          Μπέλλα δεν θέλω να σε πανικοβάλλω αλλά σήμερα ήταν η τελευταία του μέρα εδώ , εφόσον πήραμε τα πτυχία μας , αποφάσισε να φύγει , μια ώρα νωρίτερα ..

-          Τι μου λες Έμμετ , καταλαβαίνεις τι μου λες ?

-          Καταλαβαίνω , αν θες να τον προλάβεις πήγαινε στο αεροδρόμιο  να τον προλάβεις..πάει στους γονείς του .. ξέρεις που είναι ?

-          Ναι ναι τρέχω , είπα και άρχισα να τρέχω .. Βγήκα έξω , πήρα ένα ταξί ..

-          Σας παρακαλώ μέχρι το αεροδρόμιο  ..

-          Αμέσως , είπε και φύγαμε ..

Από μια ανοησία , κοντεύω να τον χάσω .. Γιατί  ?? Η απάντηση είναι απλή , γιατί η ζήλεια με κάλυψε , δεν με άφησε να δω καθαρά …Δε θα μπορούσε ποτέ να με προδώσει ο Έντουαρτ , με αγαπούσε πολύ , σε αντίθεση με μένα που τον πρόδωσα με το χειρότερο τρόπο , δεν τον εμπιστεύτηκα , δεν τον πίστεψα .. Τι άνθρωπος είμαι ? Το μόνο που εύχομαι είναι να τον προλάβω , να του εξηγήσω , να του ζητήσω συγνώμη για ότι του έκανα , που τον πλήγωσα βαθιά …

-          Δεσποινίς μου φτάσαμε …

-          Πόσο είναι ?

-          Πέντε δολάρια, παρακαλώ , είπε και του τα έδωσα , και κατέβηκα αμέσως και άρχισα να τρέχω ..

-          Παρακαλώ το αεροπλάνο για Φόρκς έφυγε 

?

-          Μόλις τώρα αναχώρησε ..

-          Σας ευχαριστώ πολύ , είπα και έφυγα . Αυτό ήταν τον έχασα μια για πάντα !! Η ζήλεια μου , ο εγωισμός μου , με έκαναν να χάσω το μόνον άνθρωπο που αγαπώ και με αγαπά..

Μετά από κάνα δυο ώρες έφτασα σπίτι μου , κατάκοπη , πονεμένη και δυστυχισμένη.. Ανέβηκα επάνω και ξάπλωσα στο κρεβάτι , κουκουλώθηκα και ένας δεύτερος γύρος δακρύων έκανε την εμφάνιση του  .. Αυτό ήταν , το τέλος δόθηκε και υπαίτια για όλα αυτά , είμαι μόνο εγώ !!!

ΤΈΛΟΣ??????

Έντουαρτ

Οι μέρες περνούσαν αρκετά γρήγορα και φτάναμε στο τέλος της χρονιάς. Θα χωριζόμασταν , ο καθένας θα έπαιρνε τον δρόμο του ..Είχα μια μικρή ελπίδα ότι με του φίλους μου θα τα λέγαμε που και που και δεν θα χανόμασταν .. Όσο για την Μπέλλα , αγαπιόμαστε τόσο πολύ που δεν μπορούμε ο ένας χωρίς τον άλλον …

Σήμερα ήταν ο χορός των αποφοίτων και σε λίγες μέρες θα είχαμε την παράσταση .. Δεν μπορώ να πω ότι δεν είχα άγχος , αν το έλεγα , θα ήμουν ψεύτης, αλλά με την Μπέλλα δίπλα μου , δεν φοβόμουν καθόλου …

Αυτό που πρωτεύει σήμερα ήταν ο χορός , της Μπέλλας δεν της άρεσε και τόσο πολύ ο χορός αλλά όταν είναι μαζί μου απελευθερώνεται , γίνεται άλλος άνθρωπος ..Θα πήγαινα κατά τις εννιά να την έπαιρνα από το σπίτι της .. Το μονό κακό στην σημερινή ημέρα , ήταν ότι έπρεπε να ντυθούμε , και δεν μου άρεσε καθόλου και έτσι αποφάσισα να φορέσω απλά ένα επίσημο κουστούμι.. Αντίθετα η Μπέλλα θα ντυνόταν , αλλά δεν μου το αποκάλυπτε το κράταγε για μυστικό  …

Το βράδυ …

Πλύθηκα , ντύθηκα , έγινα ωραίος για το κορίτσι μου, που πραγματικά θα έκανα τα πάντα για να είναι ευτυχισμένη.. Εννιά η ώρα ήμουν έξω από το σπίτι της , αφού πήρα το μπουκέτο με τα τριαντάφυλλα από το αυτοκίνητο και πήγα και χτύπησα το κουδούνι ..Μετά από λίγο η κυρία Ρενέ άνοιξε την πόρτα ..

-          Γεια σας κυρία Σουάν ..

-          Γειά σου παλικάρι μου , έλα πέρασε μέσα η Μπέλλα τώρα κατεβαίνει ..

-          Σας ευχαριστώ πολύ , της είπα και μπήκα μέσα …

-          Να μου την προσέχεις έτσι ?

-          Μην ανησυχείτε θα την προσέχω σαν τα μάτια μου ..

-          Είμαι σίγουρη για αυτό …και τότε άκουσα βήματα .. Σήκωσα το κεφάλι μου προς τα πάνω και είδα στην κορυφή της σκάλας μια λαμπερή νεράιδα .. Καθώς κατέβαινε η Μπέλλα τις σκάλες , την παρατηρούσα όλο και καλύτερα και το μόνο που παρατηρούσα ήταν ότι η ομορφιά μπροστά της είναι κάτι το μηδαμινό , η Μπέλλα ήταν πραγματικά κάτι το απερίγραπτο …

-          Σου αρέσω ? είπε και έκανε μα στροφή γύρω από τον εαυτό της ..

-          Είσαι μια πραγματική νεράιδα και της έδωσα ένα φιλί στο μάγουλο γιατί ήταν η μητέρα της μπροστά ..αυτά για σένα και της έδωσα τα λουλούδια ..

-          Σε ευχαριστώ είναι πολύ όμορφα ..

-          Όχι σαν κι εσένα , της είπα με ένα χαμόγελο..

-          Πάμε ??

-          Πάμε .. είπα και την πήρα από το χέρι ..

-          Να προσέχετε .. είπε η μητέρα της ..

-          Μην φοβάστε είναι σε καλά χέρια ..

-          Γεια σου μανούλα , της είπε η Μπέλλα , της έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο και φύγαμε ..Μόλις φτάσαμε στο αυτοκίνητο , την πήρα στην αγκαλιά μου και την φίλησα ..

-          Μου έλειψες …της είπα με κάθε ειλικρίνεια.

-          Κι εμένα .. μου είπε κι μου ξαναέδωσε ένα φιλί ..

-          Πάμε τώρα ??

-          Κι δεν πάμε , είπε και μπήκαμε στο αυτοκίνητο και μετά από λίγο φτάσαμε στο χώρο όπου γινόταν το πάρτι ..

Μόλις μπήκαμε στην αίθουσα , το μόνο που μπορούσες να δεις ήταν παιδιά να χορεύουν σε ξέφρενους χορούς…

-          Είσαι εντάξει ? μήπως θες να φύγουμε ?, της είπα γιατί την ήξερα δεν άντεχε   

-          Όχι είναι η τελευταία φορά που είμαστε όλοι μαζί , θα αντέξω ..

-          Όπως θες , α να ο Έμμετ και η Ρόζαλι , είπα καθώς μπόρεσα να τους διακρίνω μέσα στο χαμό..

-          Ωραία πάμε .., είπε και την έβαλα μπροστά μου και πήγαμε προς τα παιδιά ..

-          Καλώς τους , είπε ο Έμμετ

-          Καλά μωρέ καουμπόης ντύθηκες ?

-          Γιατί δεν σου αρέσει ? τι ξενέρωτος είμαι σαν κι εσένα ..

-          Μμ πάω να βάλω ποτά , θέλετε ?

-          Όχι έχουμε ,είπαν ..

-          Εσύ μωρό μου ?

-          Ναι φέρε μου ένα , ότι θες..

-          Οκ πάω , ενώ άφησα ένα φιλί στον ώμο της .. Όταν έφτασα στα ποτά πήρα δυο ποτήρια κι άρχισα να τα γεμίζω ..

-          Έντουαρτ ?, άκουσα μια φωνή από πίσω μου ..Καθώς γύρισα , είδα την Τζειν ..

-          Καλώς την , της είπα.. μια κούκλα είσαι ..

-          Ευχαριστώ πολύ , η Μπέλλα ?

-          Με την Ρόζαλι και τον Έμμετ , ήρθα απλά να πάρω κάποια ποτά ..

-          Α μάλιστα , Έντουαρτ θέλω να μιλήσουμε..

-          Είναι επείγον ?

-          Κοίτα Έντουαρτ εγώ τρέφω κάποια συναισθήματα για σένα ..

-          Τζειν ..

-          Σσς , ξέρω ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι αυτό , απλά δεν μπορώ να τα κρατάω μέσα μου …

-          Με κολακεύεις που έχεις αισθήματα για μένα ,αλλά ξέρεις ότι την αγαπάω την Μπέλλα ..

-          Ναι ναι το ξέρω και δεν θέλω τίποτα από εσένα , το μόνο που θέλω , είπε και τότε μου όρμησε και με φίλησε . Έμεινα άναυδος , δεν περίμενα να το κάνει .. Την απομάκρυνα από πάνω μου και της έδωσα ένα χαστούκι..

-          Μην ξανατολμήσεις να με πλησιάσεις .., της είπα και αφού σκουπίστηκα από το κραγιόν της , πήρα τα ποτά και πήγα προς τα παιδιά …

-          Ήρθα , είπα και έδωσα το ποτό στην Μπέλλα και αφού το πήρε το έριξε πάνω μου ..

-          Δεν θέλω να σε ξαναδώ στα μάτια μου , είπε κι έφυγε ..

-          Όχι ρε γαμώτο , είπα και αφού έδωσα το ποτό στον Έμμετ την ακολούθησα από πίσω.. Ευτυχώς δεν είχε απομακρυνθεί κι την πρόλαβα ..

-          Μπέλλα σε παρακαλώ άκουσε με..

-          Μην με ακουμπάς και μην μου ξαναμιλήσεις , το κατάλαβες αυτό ?

-          Σε παρακαλώ δεν είναι αυτό που νομίζεις ..

-          Γιατί όλοι λέτε τις ίδιες μαλακίες ? αφού σε είδα την φιλούσες, θα με βγάλεις κι τρελή ?

-          Δεν είπα αυτό .. αλλά εγώ δεν έκανα τίποτα , η Τζειν μου όρμησε και με φίλησε ..

-          Που τα πουλάς αυτά ?

-          Δεν σου έχω πει ποτέ ψέματα , ξέρεις πόσο σε αγαπώ..

-          Μην το ξαναπείς αυτό , Έντουαρτ Κάλλεν από εδώ κι πέρα είσαι παρελθόν για μένα , τελείωσες !!!!!!!        , είπε κι έφυγε ..

 - 

Δεν πίστευα αυτό που συνέβη , μα καλά πως μας είδε ?? Δεν το πίστευα καθόλου .. Τώρα πια έχω χάσει την Μπέλλα , ήταν που ήταν ζηλιάρα και δύσπιστη , τώρα είδε το φιλί και δεν θα με συγχωρέσει ποτέ …

Πήρα το αυτοκίνητο , πήγα σε ένα μαγαζί , πήρα ένα μπουκάλι ουίσκι κι άρχισα να τριγυρνώ στους δρόμους μέσα στην νύχτα.. Δεν είχα κάποιο συγκεκριμένο προορισμό , άλλωστε δεν με ένοιαζε , το μόνο που ήθελα ήταν να χαθώ από προσώπου γης .. Κάποια στιγμή σταμάτησα πάνω σε ένα ύψωμα και μπροστά μου είχα θέα όλη την πόλη .. Κάθισα στο πεζούλι και κατέβαζα το ουίσκι σαν νερό ..

Οι σκέψεις μου πολλές και πάνω από όλα μια , με αγάπησε ποτέ η Μπέλλα ?? Πως μπόρεσε και πίστεψε ότι εγώ που έχω κάνει τα πάντα για αυτήν θα την απατούσα??Εγώ αν βρισκόμουν στην θέση της θα την πίστευα , αλλά εγώ είμαι και χαλβάς αφήνω τους άλλους να κάνουν κουμάντο στην ζωή μου .. Αλλά αυτή την φορά θα κάνω εγώ κουμάντο στην ζωή μου και δεν θα παλέψω καθόλου για να την ξανακερδίσω ,, κουράστηκα …….

Αυτό είναι το φόρεμα της Μπέλλας ....